Advocaten en notariaat in Leiden en Den Haag
Menu
Arbeid, Medezeggenschap & Pensioen

Geen slapend dienstverband! Wel een interessante ontwikkeling.

Vincent Stavleu

15 september 2020 - 3 minuten leestijd

In een aantal recente uitspraken, in het bijzonder de uitspraak van de rechtbank Gelderland, is het slapend dienstverband weer het onderwerp van gesprek geweest. Dit keer in combinatie met een doorlopende loonbetaling in het 3e ziektejaar, op grond van de cao. Minder slapend dus, maar niet minder relevant in de discussie rondom het slapend dienstverband.

 

De feiten in het kort

Het ging om een inmiddels meer dan 2 jaar volledig arbeidsongeschikte medewerker. Op grond van de CAO-UMC heeft de werkgever – Radboud Universitair Medisch Centrum (Radboudumc) – tijdens het 3e ziektejaar het loon tot 70% doorbetaald. Ook álle bijkomende arbeidsvoorwaarden zijn aan de werknemer doorbetaald.

 

Omdat de werknemer tijdens het 3e ziektejaar de pensioengerechtigde leeftijd bereikte, heeft hij de werkgever gevraagd mee te werken aan de beëindiging van zijn arbeidsovereenkomst. Met onder meer als doel om aanspraak te maken op de transitievergoeding. De werknemer houdt hierbij vast aan de recente jurisprudentie van de Hoge Raad (Xella-beschikking), waarin de werkgever moest meewerken aan beëindiging van de arbeidsovereenkomst in geval van een slapend dienstverband. De werknemer heeft zich op het standpunt gesteld dat Radboudumc geen goed werkgever is als zij niet meewerkt aan de beëindiging van de arbeidsovereenkomst. De transitievergoeding zou de werkgever immers gecompenseerd krijgen van het UWV, op grond van de Wet compensatie transitievergoeding.

 

Radboudumc heeft aangegeven niet mee te werken aan de beëindiging van de arbeidsovereenkomst. De arbeidsovereenkomst zou niet ‘inhoudsloos’ zijn geworden, omdat het loon en álle aanvullende arbeidsvoorwaarden nog werden uitbetaald aan de werknemer. Volgens de werkgever was geen sprake van een slapend dienstverband.

 

Géén slapend dienstverband

De rechtbank oordeelt dat inderdaad geen sprake is geweest van een slapend dienstverband. Het doorslaggevende verschil met de eerdere jurisprudentie over het slapend dienstverband is gelegen in het feit dat de werknemer in het derde ziektejaar aanspraak heeft gemaakt op: het loon, de cao-verhogingen, de eenmalige cao-uitkeringen, de eindejaarsuitkering, voortzetting van pensioenopbouw, de vakantietoeslag én het extra persoonlijke budget. Hieraan verbindt de rechtbank de conclusie dat de arbeidsverhouding niet inhoudsloos is geworden. Daarmee is geen sprake geweest van een slapend dienstverband.

 

Wanneer is de arbeidsovereenkomst inhoudsloos?

In de Xella-beschikking oordeelt de Hoge Raad dat de werkgever – op grond van het goed werkgeverschap – onder omstandigheden verplicht is om na 2 jaar arbeidsongeschiktheid mee te werken aan de beëindiging van de arbeidsovereenkomst, met betaling van de transitievergoeding. Tenzij de werkgever een gerechtvaardigd belang heeft om de arbeidsovereenkomst in stand te laten, bijvoorbeeld vanwege doorlopende re-integratieverplichtingen. Als een dergelijk gerechtvaardigd belang van de werkgever er niet is, zal de werkgever in principe moeten instemmen met de beëindiging van het – dan te noemen – slapend dienstverband.

 

Wat is er dan anders in de kwestie van Radboudumc? Blijkens de uitspraak was Radboudumc gehouden om ook in het 3e ziektejaar het loon en álle aanverwante arbeidsvoorwaarden te voldoen aan de werknemer. Het loon en álle aanverwante arbeidsvoorwaarden werden doorbetaald en op Radboudumc rustte re-integratieverplichtingen. Omdat de werknemer, ondanks de arbeidsongeschiktheid, aanspraak hield op het loon en alle aanverwante arbeidsvoorwaarden, wijkt deze kwestie af van de omstandigheden in de Xella-beschikking. Zodoende heeft de rechtbank geoordeeld dat geen sprake is van een slapend dienstverband. Als gevolg daarvan kan de werkgever – uit hoofde van goed werkgeverschap – in deze niet worden verplicht mee te werken aan de beëindiging van de arbeidsovereenkomst, met betaling van de – te compenseren – transitievergoeding.

 

Andere (cao-)regelingen en aanspraken?

Een interessante ontwikkeling in de materie rond het slapend dienstverband. Want, hoe zit het met de werknemer die minder dan 35% arbeidsongeschikt is, daardoor een beperkter arbeidsomvang in passend werk heeft en (op grond van de cao) een toelage ontvangt? Om in dezelfde hoek te blijven; bijvoorbeeld Nederlandse universiteiten hebben met dergelijke regelingen te maken. Een oneindige toelage over het kleine deel arbeidsongeschiktheid, waarvoor de werknemer niet langer wordt ingezet maar waarop wél een ontslagverbod rust. Een erfenis uit het genormaliseerde ambtenarenrecht. Interessante vragen waarover de rechter in de komende tijd (hopelijk) om een oordeel zal worden gevraagd.

 

Wilt u meer weten over slapende dienstverbanden, beperkte arbeidsongeschiktheid en (minder passende) regelingen uit het voormalig ambtenarenrecht? Neemt u gerust contact met ons op!

 

Vincent Stavleu, advocaat arbeidsrecht en ambtenarenrecht

Ook interessant?