Advocaten en notariaat in Leiden en Den Haag
Menu
Overzicht Delen
Ondernemingsrecht

Geldt wetenschap van een bestuurder als wetenschap van de rechtspersoon?

Tim de Vries

21 september 2020 - 2 minuten leestijd

In beginsel brengt de aard van de functie van bestuurder van een rechtspersoon mee dat zijn wetenschap in het maatschappelijk verkeer heeft te gelden als wetenschap van de rechtspersoon. Dit kan echter onder bijzondere omstandigheden anders zijn, zo bleek onlangs in een arrest van de Hoge Raad (ECLI:NL:HR:2020:1413).

Feiten

HDI is een verzekeraar die zich specialiseert in het aanbieden van schadeverzekeringen voor bedrijven. Twee bestuurders en een commissaris van HDI richtten in 2007 samen Treston op, een vennootschap naar Arubaans recht. HDI droeg in april 2008 aan Treston een verzekeringsportefeuille over voor een bedrag van 1 Arubaanse gulden. Gevolg van de overdracht was dat Treston verzekeraar werd van de Arubaanse portefeuille en recht kreeg op de premiebetalingen; tussen Treston en HDI werden herverzekeringscontracten gesloten. De betrokken bestuurders en commissaris van HDI hadden bij die constructie een eigen financieel belang en ontvingen provisies. De andere functionarissen van HDI stelden zij niet in kennis. Deze raakten pas later, na het ontslag van een van de bestuurders, van de constructie op de hoogte. HDI heeft vervolgens de bestuurders, de commissaris en Treston aangesproken voor vergoeding van de schade.

Het hof oordeelt dat het opzetten van een herverzekeringsconstructie met daarin (aanzienlijke) eigen belangen van de betrokken functionarissen die niet aan HDI zijn gemeld, verregaand onzorgvuldig is en dat de bestuurders en commissaris daarvan een ernstig verwijt worden gemaakt. Het onbehoorlijke karakter is met name gelegen in de (verheimelijkte) belangenverstrengeling van de betrokken bestuurders en commissaris. Ook Treston wordt daarvoor verantwoordelijk gehouden en eveneens hoofdelijk veroordeeld tot vergoeding van de schade.

Verjaring?

In cassatie stelt Treston zich op het standpunt dat de vordering is verjaard. Een schadevordering verjaart vijf jaren na de dag, volgende op die waarop HDI zowel met de schade als met de daarvoor aansprakelijke persoon bekend is geworden (artikel 3:310 lid 1 BW). Volgens Treston is de verjaringstermijn gaan lopen in 2008, toen de verzekeringsportefeuille werd overgedragen. Het bestuur van HDI was daarvan op de hoogte. Als gevolg daarvan is de schadevordering verjaard, aldus Treston.

De Hoge Raad gaat hier niet in mee. In beginsel brengt de aard van de functie van bestuurder van een rechtspersoon mee dat zijn wetenschap in het maatschappelijk verkeer heeft te gelden als wetenschap van de rechtspersoon. Dit kan echter onder bijzondere omstandigheden anders zijn, zoals in dit geval. De wetenschap van de twee bestuurders en de commissaris van HDI, die de andere functioneren bewust buitenspel hebben gezet, kan niet gelden als bekendheid van HDI met de schade en de daarvoor verantwoordelijke personen. Deze drie functionarissen hebben niet gezorgd dat HDI van die belangen op de hoogte raakte door deze te melden aan (de niet geconflicteerde leden van) de raad van bestuur van HDI.

Conclusie

Onder deze omstandigheden geldt dat in de verhouding tussen HDI en Treston de wetenschap van de betrokken functionarissen van hun eigen, met de belangen van de vennootschap strijdige belangen en van het onrechtmatig handelen van Treston niet kan gelden als wetenschap van HDI. De verjaringstermijn van de vordering is daarmee niet al in 2008 aangevangen.

Tim de Vries, advocaat Ondernemingsrecht

Ook interessant?