Advocaten en notariaat in Leiden en Den Haag
Menu
IT, IE & Privacy

Computer says ‘pay’ (deel 4 in reeks Smart contract)

Natascha van Duuren

15 oktober 2019 - 2 minuten leestijd

In mijn vorige blogs ben ik ingegaan op de voordelen van smart contracts en de toepassingsmogelijkheden. Het is echter niet alleen rozengeur en maneschijn. Er zijn ook een aantal eigenschappen van smart contracts die in de praktijk voor hoofdbrekens zorgen.

Een van die hoofdbrekens is de rigiditeit waarmee uitvoering zal worden gegeven aan de geprogrammeerde code. Stel dat een smart contract iets anders blijkt te doen dan verwacht of het smart contract is door de ontwikkelaar slecht geprogrammeerd. Contractpartijen willen dan mogelijk transacties terugdraaien. Ook in de situatie waarin het orakel onjuiste informatie heeft aangeleverd, de inhoud van het smart contract in strijd is met dwingend recht of de situatie waarin één van de contractspartijen zich beroept op dwaling, zullen inmiddels verrichte prestaties over en weer (wellicht) ongedaan gemaakt moeten worden. Dat vraagt echter om aanpassing van de code, maar dat is niet zonder meer mogelijk. Sterker nog, de onveranderbaarheid van de gegevens is juist een van de bijzondere kenmerken van blockchain.

Enige nuancering is echter gewenst. Allereerst is het vaak toch mogelijk de code te wijzigen, alleen moet de meerderheid van de blockchain-deelnemers daar mee instemmen. In april 2016 werd het crowdfunding platform The DAO gelanceerd op de Ethereum-blockchain. Enkele weken na de lancering werd een zwakte in de software uitgebuit door een deelnemer die erin slaagde om de portefeuille van een aantal investeerders in zijn geheel te legen. Voor het terugdraaien van de transacties moest de oorspronkelijke code worden aangepast. De meerderheid van de deelnemers stemde hier uiteindelijk mee in. Een deel van de deelnemers weigerde zich hieraan te conformeren en de Ethereum-blockchain splitste in twee gemeenschappen. Dit heeft uiteraard veel voeten in de aarde, nog los van het feit dat het een nogal omstreden procedure is.

Ten tweede is de optie de code zo te programmeren dat ruimte ontstaat voor menselijke tussenkomst bij de uitvoering van de afspraken. Sommigen pleiten zelfs voor het verplicht stellen van een kill switch, een functionaliteit die het mogelijk maakt om de uitvoering van een slim contract onder bepaalde omstandigheden te stoppen.

Het laatste woord hierover is nog niet gezegd.

Wilt u meer weten over smart contracts? Lees dan het hoofdstuk “Smart contracts; slimme contracten” in de bundel “Multidisciplinaire aspecten van blockchain” onder eindredactie van Victor de Pous en Natascha van Duuren, te bestellen bij uitgeverij deLex, ISBN 978-90-8692-068-6. Of neem contact op met Natascha van Duuren (n.vanduuren@declercq.com of 071-5815356)

Lees ook:

Deel 1: Gaan Smart Contracts een stralende toekomst tegemoet?

Deel 2: Smart Contracts en Service Level Agreements; een ideale combinatie?

Deel 3: Gaan Smart Contracts op termijn alle traditionele overeenkomsten vervangen?

Deel 4: Computer says ‘pay’

Blijf op de hoogte

Ontvang de laatste updates en de beste tips in je inbox

Ook interessant?