Advocaten en notariaat in Leiden en Den Haag
Menu
Franchiserecht

Duidelijke formule en vermelding in Nationale Franchisegids, toch geen franchiseovereenkomst…

Ondernemingsrecht

Jan-Willem Kolenbrander

20 november 2013 - 2 minuten leestijd

Uit de aard van een franchiseovereenkomst kunnen bepaalde rechten en verplichtingen voortvloeien voor de betrokken franchisegever en franchisenemer. Voordat er echter een beroep kan worden gedaan op deze rechten en verplichtingen dient dus eerst vast komen te staan dat er sprake is van een franchiseovereenkomst.

Uit de jurisprudentie (zie onder meer: ECLI:NL:RBBRE:2011:BU9904)  blijkt dat rechtbanken al vrij snel aannemen dat er een franchiseovereenkomst is gesloten als er in ieder geval sprake is van het exploiteren van een eenduidige winkelformule volgens een bepaalde huisstijl, waarbij bepaalde producten aan consumenten worden verkocht.

Onlangs heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank te Den Haag in kort geding echter geoordeeld (ECLI:NL:RBDHA:2013:15485) dat de overeenkomst die modehuis Street One met een zelfstandig ondernemer had gesloten niet te kwalificeren zou zijn als een franchiseovereenkomst. Hoewel het vonnis slechts delen van de betreffende samenwerkingsovereenkomst citeert, is in ieder geval duidelijk dat er sprake is van een overeenkomst met een zelfstandig ondernemer die “uitsluitend” kleding bij Street One inkoopt om deze kleding vervolgens aan consumenten aan te bieden “in een door Street One vastgesteld winkelconcept”. Eén en ander volgens door Street One bepaalde regels.

Hiermee lijkt dus wel degelijk voldaan te zijn aan de voorwaarden van franchise, te weten een vorm van distributie waarbij bepaalde goederen onder een gemeenschappelijke naam en huisstijl aan consumenten worden verhandeld. Het oordeel van de rechtbank is dan ook opmerkelijk te noemen, te meer nu dezelfde rechtbank in een eerdere rechtszaak, waarbij Street One ook betrokken was, nog wel oordeelde dat er sprake was van een franchiseovereenkomst tussen partijen (zie: ECLI:NL:RBSGR:2012:BV8021).

Een frappant detail is verder dat Street One kennelijk zelf het standpunt heeft ingenomen dat er geen sprake zou zijn van franchise c.q. een franchiseovereenkomst, hoewel zij in de Nationale Franchise Gids van 2013 wel als franchisegever staat vermeld, waarbij de formule wordt getypeerd als ‘soft franchise’.

Kortom, een voorlopig vonnis waar – mede gezien de feiten en omstandigheden – wel één en ander op af te dingen valt. Het geeft eveneens te denken hoe gemakkelijk het kennelijk is voor een franchisegever om in rechte van ‘kleur te verschieten’ op de momenten dat het haar goed uitkomt.

Jan-Willem Kolenbrander, advocaat franchiserecht

Blijf op de hoogte

Ontvang de laatste updates en de beste tips in je inbox

Ook interessant?