NL-ENDU

it-recht

Home 3D-printing
3D-printing

De opkomst van 3D-printing (ook wel additive manufacturing of rapid prototyping genoemd) stelt particulieren en ondernemingen in staat om vrijwel ieder denkbaar voorwerp te produceren. Dit betekent dat het eenvoudiger is dan ooit om inbreuk te maken op intellectuele eigendomsrechten (IE-rechten), waaronder het auteursrecht, modelrecht, octrooirecht en het merkenrecht. Wat kan een onderneming doen om de risico’s op inbreuk te verkleinen?  

Het mag duidelijk zijn dat de opkomst van 3D-printing uitdagende juridische issues met zich meebrengt. Deze vragen spelen niet alleen op het gebied van IE. Zo kunnen met een 3D-printer op relatief eenvoudige wijze ‘ongewenste objecten’ zoals vuur- en steekwapens en illegale medicijnen en drugs worden geproduceerd. Dit kan een reëel gevaar voor de volksgezondheid en openbare orde betekenen. Ook is het de vraag hoe het zit met de productaansprakelijkheid van 3D-geprinte objecten: wie is aansprakelijk als een 3D-geprint object niet goed functioneert en schade veroorzaakt? En hoe zit het met ARBO- en milieuwetgeving? Bovendien hebben partijen die zich op specifieke, gereguleerde markten richten, vaak te maken met specifieke regels en normen (medisch, dentaal, luchtvaart, etc.). Deze normen zijn veelal toegespits op de traditionele productieprocessen en niet op additive manufacturing. Hoe zit dit? 

De IE/IT-recht advocaten van de Clercq hebben een unieke expertise op het gebied van 3D-printing. Zowel Natascha van Duuren, Teun Pouw als Willem Balfoort hebben zich al in een vroeg stadium verdiept in 3D-printing en hebben verschillende publicaties, presentaties en workshops over dit onderwerp op hun naam staan. De Clercq is ook buiten Nederland actief op het gebied van 3D-printing. Zo spraken advocaten van De Clercq in onder meer China, Dubai en Frankfurt over dit onderwerp.  

Over 3D-printing
Er bestaan verschillende methodes om driedimensionale objecten te printen. Vrijwel alle gebruikte methodes komen er echter in de kern op neer dat op basis van een computerbestand een driedimensionaal object kan worden geproduceerd door een printer. Het computerbestand bevat een driedimensionale digitale ‘bouwtekening’ (CAD/.stl) van het beoogde eindproduct. De printer maakt veelal gebruik van poeder (bijvoorbeeld van gips, metaal, polyester, epoxy, polyurethaan of bioplastic) om het eindproduct laag na laag op te bouwen. Naast de printers die gebruik maken van poeders als grondstof, zijn er ook printers die gesmolten polymeren, vloeistoffen of gel als grondstof gebruiken. Het gehele proces van 3D-printing wordt ook wel ‘rapid prototyping’ en 'additive manufacturing' genoemd.

>> Op onze weblog kunt u het laatste nieuws over 3D-printing lezen.

Laatst aangepast op vrijdag 27 november 2015
Deel dit bericht op social media